Yorgun düşlerde yaslanacak dal arayan.,
Dünyaya sahipmiş gibi gezinirken bir yanı üşüyen.,
Hayat kırıntılarını toplayıp mutluluk halelerine dönüştürürken,
Sevinç şarkıları söyleyen.,
Yalnızlığı yar edinmişken, ellerini boş sanarak,
Sanıların tüylerini renklendirip sükunet tablosuna dönüştüren.,
Tek başınalığın efkarıyla vuslata veryansın eden.,
Etrafında gezip dolaşanların uzanıp tutamadığı,
Gülücüklerini gonca yaprağına düşüremediği.,
Uykusuz gecelerin medarı iftiharı.,
Vefayı arayan infial!..
Bu sen misin?
Özgürlüğün türabında, yeşermeye can atan körpe filiz.,
Şans yumağına hayat masurasından iplikler saran.,
Aşiyan da ah edip ah! Yuvam diyen..,
Ucu gök kuşağına bağlanmış geçmişin.,
Umuru kaderine terk etmeyi çare, tek bilen.,
Sonra sarmaşık gibi pencere kenarlarına dolanan.,
Koşmaktan yorulmuş, seken kaya dibi kekliği!
Bu yürek senin mi?
Meleyen kuzu.,
Baharın yolcusu sen misin yalnız.,
Bütün hayatlar toprak gibi bir tende,
Terler, terledikçe gözenekleri tazelenir hem de.,
Ayrılığa varınca matem, yok oluşa ilham olur.,
Sevda bir rüzgarın esenliğinde son bulur..,
Yükseklerse baş döndürür.,
Var ya!..
Geriye dönüp bakmadan gidişler..,
Yok mu o gidişler, Ah! O gidişler.,
Çok umutları söndürür?
Sen betonlar içinde ben senin özleminde
Sen yangınlar içinde ben mazlumun türküsünde
aydınlığı aradık karanlıklar içinde
Sen dünün hasretinde ben yarınların derdinde.
Sen bir yana ben bir yana dostlarımız bir yana,
Bölünsek de, çözülsek de başkaldırdık zamana.
Güneşte kavruluruz kıraç topraklar gibi
Hazanda savruluruz serseri yapraklar gibi
Yalnızlığı yaşarız geride kalan gibi
Düşer düşer kalkarız her Eylül'e isyan gibi.
Sen bir yana ben bir yana dostlarımız bir yana,
Bölünsek de, çözülsek de başkaldırdık zamana.
sancısı düğümlenir yalnızlığımın.
acısı katmerlidir yaranın.
canı incilir tenin.
kırkı çıkmadan kimsesizliğimin
yeni bir iz sürer gönül
efkari türküler söyler dil.
sesi bıçaktan keskin
rengi siyahtan beter.
ummadık şeyler olur
gönül belasını bulur.
sevdanın adı konulur.
bir ismi umut.
bir ismi tutku
ve bir tutam hüzündür.
gün gelir
hesabı sorulur ihanetimin.
tutuklu yargılanan duyguların.
hükmünü giyinirim.
iki parmak arasında duran
kaleme takılır gözüm
kırıldı kırılacak.
nihayet defterim dürülür.
verilen ceza
cürmüme o beden
büyük gelir.
ömrüm çürümeye terk edilir.
umutsuzluğum dibe vurur.
gözlerime mil çekilir.
lime lime doğranır
kesilir etim.
en sonra biterim.
tükenmişliğimle birlikte giderim.
acısı demlenmeden aşkın,
diyeti ödenir.
yalnızlığın kırkı çıkmadan,
can bedene küser.
15/3/2006 Ankara
Cömert YILMAZ
http://www.antoloji.com/siir/sair/sair.asp?sair=18107
Eylülün acılı çocuğuyum...
Her anaya ağrı veren sancı.
Her babaya ahh çektiren kahırım.
Gün dönümlerini bekler umutlarım.
Güneşe hasret kalır yarınlarım.
...Ve toprağa düşer gözyaşlarım.
Eylülün ağlayan yavrusuyum...
Soğuk kış gecelerinde.
Masalsız uyudum...
Zemheri soğunda, ayazlarda büyüdüm.
Hayatın tozlu yollarında.
Yalın ayak yürüdüm.
Kumdan kaleler...
Çamurdan evler yaptım.
Yıkılmadı...
Yıkamadı hiç bir zelzele.
Temelinde yüreğim koydum.
Eylülün yaramaz oğluyum...
En ümitli aşklar bende başladı.
En çılgın sevdalar benimle yaşandı.
En onurlu sevmelerde ben vardım.
Yorgun düştü bedenim...
Çarmığa gerildi yüreğim.
Asi'ye çıktı ismim...
Eylülün dilindeki isyan türküsüyüm.
Kan kırmızıya boyadım ezgilerimi.
Dar dar ağacına astım gazelimi.
Ucuna barış tutuşturdum her nakaratın.
Sonu zulüm, sonu sürgün.
Sonu ölüm oldu vuslatın....
02/09/ 2005 Haymana-Ankara
Cömert YILMAZ
http://www.antoloji.com/siir/sair/sair.asp?sair=18107
(Sevgili editör(ümüz)...Tatlı da olsa, değerli büyüğüm kendisine sonsuz saygı duyduğum YAŞAR GÜRLEK ağabeyimle bir rekabet konumun da olmadığımı bildirmek isterim...
Kendisi değerli bir şairdir, www.antoloji.com da şiirleri yayınlanmaktadır.Herkesin kendisine destek vermesini önemle istirham ediyorum...
Haymanamızdan böyle duygu yüklü güzel insanların
çımış olması sevindirici bir durum.
Sitede, biz şiir severlere böyle bir köşe ayırdığınız ve sitede şiirlerimize yer verdiğiniz için...Sonsuz teşekkürlerimi sunarım.)
Selam ve saygı ile...
Cömert YILMAZ
sirtinda yük tasiyarak getirirdi asimizi, ekmegimizi.
Arabalar siril siril isiklariyla caddelerden geçerken
bizler bir mum isiginda bitirdik kitaplarimizi.
Kendimiz gibi yasayan binlerce yoksulun yüregini
yüregimizde yasayarak katildik o büyük kavgaya.
Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asildik.
Vurulduk ey halkim, unutma bizi...
Yoksullugun bükemedigi bileklerimize çelik kelepçeler
takildi. Iskence hücrelerinde sabahladik kaç kez.
Isteseydik, diplomalarimizi, mor binlikler getiren
birer senet gibi kullanirdik. Mimardik, mühendistik,
doktorduk, avukattik. Yazlik kislik katlarimiz,
arabalarimiz olurdu. Yüregimiz, isçiyle birlikte atti.
Yasamimizin en güzel yillarini birer taze çiçek gibi
verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep.
Öldürüldük ey halkim, unutma bizi...
Fidan gibi genç kizlardik. Hayat, sakirdayan bir
selale gibi akardi gözbebeklerimizden. Yirmi yasinda,
yirmi bir yasinda, yirmi iki yasinda, iskencecilerin
acimasiz ellerine terk edildik. Direndik küçücük
yüregimizle, direndik genç kizlik gururumuzla.
Tükürülesi suratlarina karsi bahar çiçekleri gibi,
taptaze inançlarimizi firlattik bos birer eldiven
gibi. Utanmadilar insanliklarindan, utanmadilar
erkekliklerinden.
Hücrelere atildik ey halkim, unutma bizi...
Ölümcül hastaydik. Bagirsaklarimiz dügümlenmisti.
Hipokrat yemini etmis doktor kimlikli iskencecilerin
elinde öldürüldük acinmaksizin. Gelinliklerimizin
ütüsü bozulmamisti daha. Cezaevlerine kilitlenmis
kocalarimizin taptaze duygularina, birer mezar tasi
gibi savrulduk. Vicdan sustu. Hukuk sustu. Insanlik
sustu.
Göz göre göre öldürüldük ey halkim, unutma bizi...
Kanserdik. Ölüm, her gün bir sinsi yilan gibi
dolasiyordu derilerimizde. Uydurma davalarla
kapattilar hücrelere. Hastaydik. Yurtdisina gitseydik
kurtulurduk belki. Bir buçuk yasimizdaki kizlarimizi
öksüz birakmazdik. Önce, kolumuzu, omuz basindan
keserek, yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak
firlattik attik önlerine. Sonra da, otuz iki yasinda
birakip gittik bu dünyayi, ecelsiz.
Öldürüldük ey halkim, unutma bizi...
Giresun?daki yoksul köylüler, sizin için öldük.
Ege?deki tütün isçileri, sizin için öldük. Dogu?daki
topraksiz köylüler, sizin için öldük. Istanbul?daki,
Ankara?daki isçiler, sizin için öldük. Adana?da,
paramparça elleriyle ak pamuk toplayan isçiler, sizin
için öldük.
Vurulduk, asildik, öldürüldük ey halkim, unutma
bizi...
Bagimsizlik, Mustafa Kemal?den armagandi bize.
Emperyalizmin ahtapot kollarina teslim edilen
ülkemizin bagimsizligi için kan döktük sokaklara.
Mezar taslarimiza basa basa, devleti yönetenler, gizli
emirlerle baslarimizi ezmek, kanlarimizi emmek
istediler. Amerikan üsleri kaldirilsin, dedik, sokak
ortasinda sorgusuz sualsiz vurdular.
Yirmi iki yaslarindaydik öldürüldügümüzde ey halkim,
unutma bizi...
Yabanci petrol sirketlerine karsi devletimizi
savunduk; komünist dediler. Ülkemiz bagimsiz degil
dedik; kelepçeyle geldiler üstümüze. Kurtulus
Savasi?nda emperyalizme karsi dalgalandirdigimiz
bayragimizi daha da dik tutabilmekti bütün çabamiz.
Bir kez dinlemediler bizi. Bir kez anlamak
istemediler.
Vurulduk ey halkim, unutma bizi...
Henüz çocuklugumuzu bile yasamamistik. Bir kadin eline
degmemisti ellerimiz. Bir sevgiliden mektup bile
almamistik daha. Bir gece sabaha karsi, pranga
vurulmus ellerimiz ve ayaklarimizla çikarildik idam
sehpalarina. Herkes taniktir ki korkmadik. Içimiz
titremedi hiç. Mezar topragi gibi taptaze, mezar tasi
gibi dimdik boynumuzu uzattik yagli kementlere.
Asildik ey halkim, unutma bizi...
Bizi öldürenler, bizi asanlar, bizi sokak ortasinda
vuranlar, agabeyimiz, babamiz yaslarindaydilar. Ya bu
düzenin kirli çarklarina ortak olmuslardi ya da
susmuslardi bütün olup bitenlere. Öfkelerini bir gün
bile, karsisindakilere bagirmamis insanlarin gözleri
önünde, öldürüldük. Hukuk adina, özgürlük adina,
demokrasi adina, Bati uygarligi adina, bizleri, bir
safak vakti ipe çektiler.
Korkmadan öldük ey halkim, unutma bizi...
Bir gün mezarlarimizda güller açacak ey halkim, unutma
bizi...
Bir gün sesimiz hepinizin kulaklarinda yankilanacak ey
halkim, unutma bizi.
Özgürlüge adanmis bir top çiçek gibiyiz simdi, hep
birlikteyiz ey halkim, unutma bizi, unutma bizi,
unutma bizi...
Bu kara yazgıdır Zilan;
Topraksız olmak, yetim kalmak yetmezmiş kimin
Sensiz de olmak kara yazgıdır kurban...
Bilisen
Kaç gece kaç gündüz adını sayıklamışam
İçimden atamamışam
Köçelerde yolunu gözlemişem
El etmişem, işmar etmişem
Sen gülmüş geçmişsen Zilan...
Ne zaman büyümüşsen farketmemişem
Ne zaman ellerin büyümüş
Ne zaman gözlerin büyümüş
Ne zaman bürünmüşsen kara çarşafa
Bir gözlerin görmüşem ceylan kimin vurulmuşam.
Sen gülmüş geçmişsen Zilan...
Daracık köçelere sığmamış sevdam
Seni Halilrahmanda sormuşam Anzılhada
Urfa kalasında Nemrut köşküne adını kazımışam
Sen gülmüş geçmişsen Zilan...
Şimdi gelin olisen telli duvaklı
Yine gülü misen biye?
Kara Şardan gelen deli oğlan deyi misen?
Sevdanı içime gömdüm bilesen
Bu kentin hampara taşlarına sır sakladım.
Üç kuruşluk başlık parasına değer miydi Zilan...
Bilirem dahlin yoktur bu işde.
Töreler böyle demiş, yazgılar böyle çizmiş.
Kim karşı gelmiş ki sen de gelesen.
Atalar boynumuz kıldan incedir demiş...
Her şafak seninle sökerdi Zilan.
Sıcak yaz geceleri seninle eserdi.
Ben siye şiirler okurdum.
Sen biye Urfa türkülerini...
Yediveren gülleri kimin açılırdın baharla
Karakoyun deresinden çiçekler getirirdin.
Önceleri inanmamıştım sevdiğine.
Fakat anladım zamanla.
Seni yitirmek kor kimin yaktı yüreğimi;
Acımı anla...
Kar ender yağardı Urfaya
Sevdamız yağan kar kimin aktı.
Hatırlı misen bir de tutkumuz
Yağmurda çömçe gelin oynamaktı...
Şimdi sen mi gelin olisen Zilan?
Sevgin bir yanda Töreler diğer yanda
Duydum ki KUMA olmişsen
Akar suda saman çöpü gibi çaresiz
Ve de köle kimin itaatkar, sessiz gidisen
Oldu mu ya?...
Kaçıncı asrını yaşamakta Harranda toprak?
Bu kenti terkediyem Zilan.
Anzılhada kutsal balıklar şahidim olsun ki,
Bu kenti terkediyem...
Yasak mayın tarlalarını,
Kaçakda kol verenleri,
Can verenleri terkediyem...
Efsunlu akrepleri, çıyanları
Urfa kalasında kenetlenen efsane şahmaranı
Kümbetlerde barınan sahipsiz insanları, terkediyem.
Körpecik bedenine uzanan hoyrat elleri itmediğin için
Yıllardır söylenen ninniyi yazgı bellidiğin için
Bu kenti terkediyem...
Bu sana son satırlarım Zilan...
Biliyem unutacaksan beni.
Unutmam deme biye
Davullar uranda unutmalısan.
Yoksa nasıl yaşayabilir insan...
Hani ağaçları çiçek açardı ya
Hani Urfa divanı çalınırdı sıra gecelerinde.
İşte ben
Her çiçek açanda nar ağaçları
Ve söylenende Urfatürküleri
Seni ve gülüşünü hatırlayacağam...
Bundan böyle cigaramda dumansın
Kaçak tütünden sarılmış...
Her içime çekişde ağun yakacak beni.
Kendini düşünmedin, beni düşünmedin
Sevdanı düşünmedin, çocuklarını düşün.
Seni tutsak, beni esrik eden töreler;
Çocuklarını da yakacak bir gün...
Bu kara yazgı değildir ZİLAN...
Topraksız olmak, yetim kalmak yetmezmiş kimin
Sensiz olmak da kara yazgı değildir kurban...
Bu çağlar boyu insanları kul eden
Bağnazlıktır ki, yıkılacak.
Bilisen ZİLAN.
Sen görmesen de
Ben görmesem de
Ceylan gözlü çocukların görecek ZİLAN...
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
Sende tattım yemişlerin cümlesini
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin.
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan
Evimde şenliksin bahçemde bahar
Ve soframda en eski şarap
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarla nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen
Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme müsterih ol
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum
CİHAN AKTAŞ SEY BY TEAM AZAT
Ben seni severken
Sen yanımda yoktun ki!
Ben seni özlerken
Sen bilmiyordun ki!
Ben seni sensiz sevdim...
Sen yokken bakışların vardı
Beynime kazınmış
Nereye baksam oradaydılar,
Ben seni sensiz sevdim..
Göremesem de, rüyamdaydın,
Sevmesen de, kalbimin derinliklerindeydin
Ve kimse seni oradan çıkaramayacak.
Sen bile!
Ben seni sensiz sevdim...
Sen olmasan da, hayalin vardı,
Sen olmasan da, şarkılar vardı;
Seni hatırlatan...
Sen olmasan da, her dakika aklımdaydın.
Ben seni sensiz sevdim...
Sen olmasan da,yıldızlar vardı,
Sen olmasan da,bulutlar vardı,
Sen olmasan da,günbatımları vardı,
Sen olmasan da,denizler vardı...
Ben seni sensiz sevdim...
Aslında sen hep vardın,
Aynı şehirde,aynı sokakta,
?Ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum?ama;
Ben seni sensiz sevdim...
Ne olurdu sende beni sevseydin?
Ne olurdu bu kadar gözyaşı dökmeseydim?
Ama inanıyorum ki sen uyandıracaksın beni,
Hani kıyamet koptuğunda...
Ben seni sensiz sevdim...
Neden sevdim bilmiyorum ama çok sevdim!!!
CİHAN AKTAŞ
Seyrettim haberlerde ana bacıyı
ALLAHIM verme kimseye böyle acıyı
Şehitlik güzel amma ya bu acıyı
Yüregimden sök bakalım söke bilirsen
Bacı diyor gardaşım gitme nolursun
Ana diyor yüregim yandı kavrulsun
Baba diyor vatan millet sağ olsun
Yüregini gör bakalım göre bilirsen
Büyük paşam varıpta elini öptün
Ananin karşısında boynunu büktün
Yaşarî nin hollandada bagrını yaktın
Sil bakalım göz yaşımı sile bilirsen
Tek bayrak tek millet tek vatan sözü
Büyük paşam söyletti verdi bu sözü
Haymanada herkezin ağlıyor gözü
Dur bakalım bundan sonra dura bilirsen
Kırılmadan o hayin eller orada
Sel olup akacağım bende burada
Mükremin ermemişti daha murada
Sor bakalım anasına sora bilirsen
Yaşarî
06-04-2006
ROTTERDAM
HOLLANDA
Hz Ebu bekir arkadasin
Hz Ali can yoldasin
Cebraildi bir sirdasin
Hep Resulullah aski ile.........(s.a.v)
Hz Omer ile guldun
Hz osmani cok sevdin
Bize kuran namaz verdin
Sen ALLAHIN aski ile.........(c.c)
Hirkani veysele saldin
Fatihe mujdeyi verdin
Mihracta her seyi gordun
Sen ALLAHIN aski ile.........(c.c)
Veysel disini tasla kirdi
Mevlana semaha durdu
Yunus ise neler gordu
Yan Resulullah aski ile.........(s.a.v)
Yaşarî agliyor gozunde seli
Seni bilmeyenler vallahi deli
Senin askin ile binlerce veli
Var ALLAHIN aski ile.........(c.c)
Yaşarî
02-04-2006
ROTTERDAM
HOLLANDA
Yasar Gurlek
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=23041&siir=415889&order=tarih
Ceprail geldi verdi selam
Eyledi Resulle kelam
Yuce haktan vardir selam
Tum alemin Resulune
Dediki kalk gideceksin
Burak?ada bineceksin(1)
Semaya?da ereceksin
Habib gelsin habibine
Hak tealayi goreceksin
Perdeleri deleceksin (2)
Sen huzura varacaksin
Git habibin sevdigine
Kutlu olsun mihraciniz
Resul gonulde tacimiz
Cok buyuktur inancimiz
Git sevgili sevdigine
Ciplak gozle gordun (ALLAH) (C.C) (3)
Sana kurban (RESULULLAH) (S.A.V)
Cok ulusun (SUBHANALLAH) (C.C)
Bak sevgili sevdigine
Yaşarî kurban yoluna
Ummetinde her kuluna
Medinede dergahina
Al benide ey habibim
Yaşarî
03-04-2006
ROTTERDAM
HOLLANDA
(1) BURAK. Cebrailin cennetten getirdigi binegin adi bir adimi yetmis gunluk yol imis bir anda sevgili peygamberimizi semaya rabbimizin huzuruna goturdu.
(2) Perdeleri deleceksin. Hak tealanin huzuruna gitmek icin 70 perde oldugunu ve her perdeni arasindaki yolun yetmis gunluk yol oldugunu ve sevgili peygamberimizin, butun bu perdeleri bir anda gectigini ima eder.
(3) ciplak gozle. (ALLAH) (C.C) Dunya gozuyle bakilamiyacagini.fakat (RABBIMIZIN) hikmetiyle (Resulumuz) onu gormustur butun kainatta ne varsa (ALLAHIN) Yarattigi hic bir varlik bu serefe nail olmamistir.
Yasar Gurlek
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=23041&siir=416179&order=tarih
Dedem anlatirdi anilarini
Sanki ben hissederdim agrilarini
Simdi anliyorum onun o cagrilarini
Evlat vatan bizim canimiz derdi
Derdiki elimle kac sehit gomdum
Sanki onlar degil ben solup oldum
Kalmadi takatim yaslanip kaldim
Ogul sehitler olmez canimiz derdi
Dedem?di anlatirdi gozunde yaslar
Her sehidi andiginda fatihayla baslar
Birden sertlesirdi catilirdi kaslar
Yavrum vatan bizim canimiz derdi
Ah dedi yurekten? nasip olmadi sehitlik
Vatan icin sehit olan bilki cennetlik
Yahudi ermeni oyunu bu kalleslik
Torunum vatan bizim canimiz derdi
Yasari yim bin basim olsada feda vatana
Yuzum akli gidecegim sehit yatana
Benim sozum vardi buyuk atama
Evlat koru? vatani namus can bizim derdi
Yaşarî
04-04-2006
ROTTERDAM
HOLLANDA
Yasar Gurlek
Yine yenik düştüm aşk oyununda.
Bu kaçıncı sırtımdan vurulmalarım.
Bir kitaba sığmaz hayat öyküm.
Daha kaç roman doldurur aldanışlarım.
Aldanan gönlüm oldu aldatılan ben.
Kaç apoletim söküldü sevda oyununda.
Her sahnesi hüsranla son buldu.
Ben ne hezimetler yaşadım hayat oyununda.
Arşivlerde tozlu kaldı sevmelerim.
Geri gelmez gönül verdiklerim.
Arkası yarınlarıda yok bunun.
Film bitti dedi yönetmenim.
6/7/2005 Ankara
Cömert Yılmaz
Kızgın güneşin sıcaklığı öpmesin yüzünü
Ağaç gölgelerinde bekle beni döneceğim.
Hayat denilen şarabı bensiz içme
Başkalarının bilmediği yerde bekle beni döneceğim.
Varsın ellerin açık kalsın semaya
Varsın dostların dönmeyecek desin
Sen her gece bak yollarıma
Onlara inat bir akşamüstü döneceğim
Yağmurlar yağıp seller aksa da
Gökler gümbürdeyip şimşekler çaksa da
Korkma hiç korkma çık dışarıya
Yağmurlar altında bekle beni döneceğim.
Günün birinde sana birisi bakıp ta
Çılgın bir el yaklaşırsa saçlarına
İşte ben onun ölüm fermanıyım sevgilim
Bekle beni bekle döneceğim?
[{oGuZ}] OĞUZ ORHAN..........
Ucurdum gonlumden aski sevdayi
Dert biraktin gonlume git uzaklara
Belki unuturum kara sevdayi
Sakin cikma karsima, git uzaklara
Bir daha gelipte dalima konma
Aglayip sizlayip halima yanma
Her ne duyar isen duyda inanma
Sakin donme bir daha, git uzaklara
Ellerimle yuregimden sokupte attim
Ben senin derdinden bikipta attim
Sevdani bin kere yakipta attim
Sakin gelme bir daha git uzaklara
Yasar! i kavrulur geri donersen
Kullerimi savur gel istersen
Gozum acik gidiyorum murada er sen
Sakin bakma bir daha git uzaklara
29-03-2006
ROTTERDAM
HOLLANDA
Yasar Gurlek
Yasar Gurlek
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
alttaki internet adresinden siiri gercek sayfasinda gorebilirsiniz siirlerimin tumu ordadir saygilarimla
http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=23041&siir=413223&order=tarih
Ask bir oyun degildir, aldanip kanma!
Beni yakti kavurdu, sen dusup yanma
Bir sey olaz diyip?de, gecici sanma!
Oyle bir dertdir,ki bu dusen cikmiyor
Sevdadan anlayip bilen sevip bikmiyor
Gonul der,ki sev bunu, sakin inanma
Her saniye an! onu der, aman,ha anma
Seni boyle alistirir duyda aldanma
Oyle bir dertdir,ki bu dusen cikmiyor
Sevdadan anlayip bilen sevip bikmiyor
Yasar! i sevda aska dusmus yaniyor
Yillar yili yuregimde yaram kaniyor
Asktir bu insafsizdir inan kanmiyor
Oyle bir dertdir,ki bu dusen cikmiyor
Sevdadan anlayip bilen sevip bikmiyor
29-03-2006
ROTTERDAM
HOLLANDA
Yasar Gurlek
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=23041&siir=413224&order=tarih
*****İsimsizsiir-16*****
ihanet davetsiz gelir.
kapı aralığından içeri süzülür.
süksesi bozulur aşkın.
zerafeti yerlerde sürünür.
şeytana gün doğar.
sadakatı dansa kaldırır.
yasaklar mesaiye kalır.
günahların eğlence saatidir.
harama iş düşmüştür
gardorabın fermuarını açar.
en süslü entaresini giyinir.
görev almak için
hazır kıta dikilir.
nesf niyetini bozar.
aklı sıra güzellik yapar.
çilingir sofrasını kurar.
kendine bir ziyafet verir
ay köşesine çekilir sessizce.
gökteki son yıldızda düşer.
güneş, doğmak için
şafağın sökmesini bekler.
zamanı gelmiştir artık.
mahremiyet,ölü uykusundan uyanır.
çatlamış ar damarına.
acilen kan aranır.
elini ayağını çeker karanlık.
nihayet gün ağarır.
''şimdi,meleklerin şehre inme vaktidir.''
30/12/ 2005 ankara
Cömert YILMAZ
Hilali gördüm gök yüzünde
Arşa doğru uzanan
Kubbetül hadraların ortasında
Ezanı muhammedi eşliğinde
Gök kubbeleri şahitliğinde
Kainatı süslüyor bir dolunay
En sağında ilk ay
En solunda son ay
Sıra sıra dizilmiş tam yedi tane ay
Kimisi ebu bekiri hatırlatıyor
Kimisi hattab oğlu ömeri
Ortadaki sevgilinin şemailini andırıyor
En yüksekte en tepede olan
Yıldızlar ise kabenın şekine bürünüyor
Etrafında şehitler dönüyor
Beytullahı tavaf ediyor
Gök yüzünü süslüyor
Hilali andıran yıldızlar ise
Sevgilinin aşıkları
Kimisi zeynep kimisi hasan kimisi hüseyın
Bütün gök yüzü birleşmişde bir aileyi oluşturuyor sanki
Sevgilinin ashabını oluşturuyor
Bütün gök yüzü bir araya gelmiş
Resüli ekrem ise kainatı nuru ile aydınlatan
O mübarek kanıyla ısıtan
Bir güneş sanki.
Yalandan sevmekmi olur seni yalanci
Eyledin gonlumu bir garip hanci
Tum bildiklerim goctu bu handan
Hepsi bir birinden beter hepsi yalanci
Kas altintan bakarak kursunu caktin
ALLAH,tan korkmazmisin canimi yaktin
Once sevdin kokladin sonra biraktin
Sevgilerin yalanmis seni yalanci
Yasar! i neylesin boyle bir kulu
Ben sigindim RABBIME o buyuk ulu
Elbette verir O koklanacak gulu
Sevdalarin yalanmis seniyalanci
26-03-2006
ROTTERDAM
HOLLANDA
Yasar Gurlek
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=23041&siir=410614&order=tarih
Tomurcuga durmus guller cicekler.
Yeniden can bulup acacaklar bak!
Bir solup gitmey,le sevdalar bitmez?
Yeniden kokulari sacacaklar bak!
Yasar! i daha sana ne yazip dursun
Dedilerki geliyor gelsin buyursun
Gonlune kalbimi alsin doyursun
Yoksa bu ellerimi tutacaklar bak! ? ? ? ? ? ?
NOT: Dostlar isteseydim bu siiri cok uzatirdim,lakin bu iki dortluk,te
Hersey apacik anlasiliyor, bu yuzden,de uzatmak istemedim saygilarimla?..
26-03-2006
ROTTERDAM
HOLLANDA
Yasar Gurlek
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=23041&siir=410616&order=tarih
Bu benim ilk aşkımdır ilk aşık oluşum
Başımı yatırıp uzaklara ilk yalnız kalışım
Yollarına çiçek serdim gelirde sever diye
Kim canını vermez gülüm böyle içten sevgiye
Beni böyle sensiz
Beni böyle yarsız
Beni böyle yarınsız koyma yar..
Ne demek ayrılalım ne demek inanmıyorum
Benim sevgim dağlardanda yüce denizlerde demli
Tek senmi acı çektin bu ayrılıktan tek senmi hasret çektin
Sabret diyorum keni kendime sende sabret sabret birtanem...
İntizar'dan alıntıdır!
Ömer NAMAL
muhabir1983@hotmail.com
Anlatacak nelerim var bir bilsen
İçimde ihtilaller kopmuş
Kendimi sürgüne verdim
Mutluluğum çoktan iflas etmiş
İtiraza hakkım yok biliyorum
Beni savunmak sana düştü
Seni arıyorum...
Yarım kalmış şiirlerim gibisin
Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda
Öylesine eksiğim sensiz
Öylesine sahipsiz
İşte bütün umutlara
Havlu attım, gidiyorum
İçimde geç kalmışlığın çaresizliği
Çocuklar gibi ağlıyorum
Ve gel gör ki, her damla gözyaşımda
Yine seni arıyorum...
ÖMER NAMAL(Bursa)
muhabir1983@hotmail.com
Hani şu göklerde sevdası uğruna uçan
yazını kışını birbirine katan.
varını yoğunu sevda yoluna harcayan.
Yolunu bekleyen yavrusuna, gözü yaşlı anasına,
birde birde hani şu bekleyipte kavuşamadığı ateş olupta yanamadığı, rüzgar olupta savrulamadığım yarime...
Kolay sanmıştım olur demiştim birşey olmaz demiştim taaki sıladan ayrılıncaya kadar.
elbet dönecem birgün gün ağrır vakit savrulluncaya denk. birgün dönecem...
Göklerde güneş toprakta çiçek açacak
ağlayan gözlerin gülecek
sonu gelmez dediğim günlerin sonuda gelecek
ve birgün HASRET te bitecek....
EMRAH ERAT....B.i.R.i.N.d.A.r....1905
Sen gideli kaç saat oldu? Kaç gün geçti, kaç hafta..? Saymadım.. Bana yüzyıllar geçmiş gibi geliyor. Son anda sen giderken gözlerinin buğusunu bıraktın.. Şimdi sis içinde bütün dünya. Çiçekler gözyaşlarımı içti, sen onları kırağı sanırsın, çiğ sanırsın.. oysa hepsi benim gözyaşlarımla ıslak..
Sevgilim özlüyorum seni.. Bir balta indirildi, içimden bir ağaç köküyle devrildi. Gözlerimden akan yaştan belli değil mi, içim kanıyor. Özlem bir bulut gibi sarıyor beni, kuşatıyor . Seni sevmek bir sonsuzluk gibi büyüyor içimde. Haftanın her gününe, geçen her saate senin adını verdim. Senin adınla başlıyor mevsimler, yıllar sen varsan içinde, geçerli...
Özlem bir yağmur gibi yağıyor üstüme. Damlalar yüreğime vuruyor. Gecenin karanlığında bir başınayım. Uykularım parça parça. Bütün rüyalarımda sen.. gözlerim kapanır kapanmaz gözlerin yaklaşıyor. Sonra bir rüzgâr alıp seni, benden uzaklara götürüyor.
Geceler boyu sabahlayıp uğruna, boşluğa düştüğüm sevdiğim, bir tanem, gözbebeğim.. Yüreğimden mühürlendim sana.. Şiirler havalanıyor kuşlar gibi, şarkılar ağlıyor yokluğuna.. Sevgilim hayatı sende buldum ben, tükenirsem sen tüketirsin beni.
Yoksun, gittin, tek başına koydun... Bu nasıl bir özlemdir, kendi gövdem ateşten bir gömlek.. yanıyorum..Yetti artık, yetiş n' olur dayanamıyorum.
[{oĞuZ oRHaN}] Lütfen Kendi Yazdıklarını Ekleyin Başkalarının Şiirlerini Kopyalamak Pek Hoş Değil....!
baslar tenime dusen damlaciklar ruhumu kipirdatir kipriklerimdaki damlada
gozbebeyime
gokkusagi acar iste seni
yagmurlu gecelerde optuyum ani hatirlarim
bazen gokyuzu usur bulutlar
tir tir titrer beyaz gelincikler
agaclarin kucak acmis dallarina
suzulen heryer benbeyaz
olur
camlar gelingibi olur
noal bile kiskanir
bu guzelligi hala
bas ucumda
asili duran gelinliyimi
hatirlarim
hollanda
amisterdam
3 2006
baslar tenime dusen damlaciklar ruhumu kipirdatir kipriklerimdaki damlada
gozbebeyime
gokkusagi acar iste seni
yagmurlu gecelerde optuyum ani hatirlarim
bazen gokyuzu usur bulutlar
tir tir titrer beyaz gelincikler
agaclarin kucak acmis dallarina
suzulen heryer benbeyaz
olur
camlar gelingibi olur
noal bile kiskanir
bu guzelligi hala
bas ucumda
asili duran gelinliyimi
hatirlarim
Boşa kürek çekiyorsun gönül.
Boşa sığınacak liman arıyorsun.
Alan almış, satan satmış.
Aşk ateşin de yanan yanmış.
Sana bir tımarhane kalmış.
Çılgınları oynuyorsun artık.
Kendince rüzgarlar esttiriyorsun.
Aklınca fırtınalar yaratacağını sanıyorsun.
Buna kendin bile inanmıyorsun.
Haydi git işine gönül.
Benimle eğleşme gayri...
Bu yılında boşa gitti yine.
Gelecek yılı boşa bekleme...
20/12/2005 Ankara
Cömert YILMAZ
aşkın cimriliği tutar birden.
alır gölgesini üzerimden.
mahçup hallerim ayaklanır.
utangaçlığım ininden çıkar.
fırlama yanım kabuğuna çekilir.
korktuğum başıma gelir.
kalbim ortadan ikiye yarılır.
yine yalnız kalır ellerim.
felaketle sonuçlanır rüyalarım.
yırtılır hayellerim.
yama tutmaz düşlerim.
dikişsiz bir hal alırım.
ümitlerimin başı döner.
çaresizlik başa döner.
aşk, yaptığına güler.
aşk, ahımı alır.
vebalim boynuna dolanır.
çıplaklığını giyer duygularım.
uçurumun kenarına sürüklenirim.
son hamlesini yapar ruhum.
bir adım ötesi sonsuzluk.
bir adım ötesi...
ve düşerim
düşlerimle birlikte.
aşk kalır kendi gülüşleriyle...
02/02/ 2006 Ankara
Cömert YILMAZ
sonunda biter aşkın türküsü.
acı bir ağıt,
halkın diline dolanır.
gök kubbe siyaha,
yer yüzü mateme bürünür.
gelinlik kızlar,
umutsuz düşler taşır
çeyiz sandıklarında.
her merhaba
yeni bir ayrılığın
başlangıç sebebi olamaya devam eder.
her ayrılık...
kahırlı bir yürek bırakır geride.
kafiyesiz şiirler süsler
hatıra defterlerinin yapraklarını.
kurumuş bir yaprak
sararmış bir sevdanın
izini taşır üzerinde.
ölümcül bir uykuya yatar aşk.
kör karanlık bir kuyuya düşer sevgi.
sevgi ölür sonunda.
sevgi gömülür sonsuzluğa.
gereken yapılmıştır.
bir aşk daha
başlerken biter.
son sözü hüzün söyler.
her aşk, kavuşmadan yitmeli.
yoksa aşk;
aşk olmaktan çıkar....
aşktan öteye yalnızlık kalır.
aşktan geriye
bir türkü kalır...
kimsesiz sahipsiz herkesin dilinde.
10/09/2005 Haymana/Ankara
Cömert YILMAZ
Sana aşk yakışırdı bu mevsim.
Nadasa bıraktığın kalbinin.
Çoraklaşmış topraklarında.
Güller bitmeliydi...
Allısı morlusu.
En çokta sana yakışırdı sevmek.
Dokumacı kızlar gibi.
Nakış nakış yüreğine işlenmeliydi aşk.
Ressamlar
sevdanın rengini çizmeliydi tuallerine.
Şairler
Seni yazmalıydı mısralarına.
Kafiyeler senin öykünle süslenmeliydi.
Senin aşkınla yıkanmalıydı mektuplar.
Ezgiler senin duygularını dile getirmeliydi.
Romanlar senin sevdanla donanmalıdı.
Şarkılar senin mutluluğunu bestelemeliydi.
Sana sevmek yakışırdı bu mevsim.
Tamda zamanıydı sevgili.
Aşkını çılgınlar gibi haykırmanın.
Senin kıvılcımlarınla alevlenmeliydi yangınlar.
Yüreğinin fırtınası ile beslemeliydin.
İçinde kör düğüm olan ateşi...
Bu mevsim...
Sen kokmalıydın bütün çiçekler...
Yalnızca sen türkü bakışlım...
16/7/2005/ ümitköy-Ankara
Cömert YILMAZ
