1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32
Siz de Yazın
baskali osman demiröz
Bugün gördüm seni aylar sonra
Günler sonra işte bugün...
Bakma gözlerimin dolmasına
Pişman değilim, olmadım
Hiçbir zaman hiçbirşey için.
Teypte sezen ve allahın varsa
?gittiğin o gece ardından
iki kadın uyanıp ağlayacak? diyor
?biri annen diğeri ben
benim biraz ahım kalacak?diyor.
Ölmek istiyorum biran önce
Kaçmak istiyorum, koşmak
Sevinçsizim, mutsuzum istediğin gibi.
Kusmak istiyorum sarhoşluğumu.
Uzun zamandır şiir yazamıyorum,
Yalnızlığımdan beri...
Geceleri yalnızlığımla sevişiyorum
Umut olur diye belki yarınlara
Ben yanlışlarımı toplayıp
Bir bir postaladım bilmediğin adresine
Hata varsa ortaktı yanlışlar
Ama pişman değilim yinede
Üzgünüm belki sadece
Ölmek istiyorum biran önce.
Ard arda yaktığım sigaraların
Tek sebebi ateşimin olmaması,
En doğrusuydu seni terk etmek
Sende anlayacaksın bunu
Ama erken, ama çok geç.
Sorunlar olmasaydı,
Aramızda yaşanan
Birkaç güzel gün,
Bir sene önceki mutluluğu
Yakalayabilirdik belki yarın,
Biliyorsun bunu, biliyorum bende.
Ama nafile...
Ölmek istiyorum bir an önce.
Sürgünde bir yürek benimki,
Esaret içinde iki göz,
Sevmekten korkan acılı beden,
Kırık bir kalp benimki, yaralı...
Bir martıyım yani şimdi,
Ama korkak, ama yaralı
Ama kırık kanadı...
Düşerim birgün korkma.!
Düşerde kahrolurum yarınlarda,
Yaralara, berelere bürünürüm.
Kimbilir belki bir akşam
Dudaklarının sıcaklığını duyar
Yalan bir yaşanmışlık geçer,
Savurur beni mutlu dünlerime!
Kimbilir belki kollarında olurum senin
Belkide bir serserinin tabağında...
Kahreder, kör eder beni gece
Ölmek istiyorum bir an önce.
Yasaksız olmalıydı
Elinden geleni yaptın sen.
Demiştin ya giderken;
?sen ne istediğini bilmiyorsun?
evet sen yine haklıydın işte
ben ne istediğimi bilmiyorum
boşlukta, karamsar, kör, budala
ahmakça bir hayat benimki
işte hepsi bu.
İyi bak, dikkat et Kendine
Tüm temennim bu.!

16,08,2006


 
baskali osman demiröz
Birkere gelmişiz dunyaya
Boynumuzdaki yük
Ne kadar ağır olsada
Yaşamalıyız onunla

Aşk elem keder eza
Yaşanacaktır hepsi mutlaka

16,08,2006

Yeterki mücadele et
Boyun eyme;
ölüme bile çare bulunacak
Elbet bir gün bir yerde

mücadele et, işten kaçma
Hiç bir şeye burun kıvırme
Küçük gördüğün insana
Bir gün muhtaç kalabilirsin
Bunu unutma

Yalnızım diye üzülme
Hiç kimseye imrenme
Yalnızlıkta güzeldir
Değerlendirmeyi bilene

Hayat uzun bir okul yolu
Yasadığın her gün
Bir ders bir konu
Yaşamalı bu hayatı dolu dolu
 
baskali osman demiröz
KARANLIK VE SOĞUK GECELERDE

karanlik ve soguk gecelerde
bir pirilti görürüm sahilde
varip gittigimde
kalbimin yansimasidir sadece
ve hayallere dalip
bakarim geçmise
aci ve hüsran dolu
sünger çekerim üstüne
kendime geldigimde
yine her sey eskisi gibi
devam ediyor seyrine
KARANLIGIN IÇINDE
BIR BEN VARIM SADECE

16,08,2006




 
baskali osman demiröz
çocukken bizim
sobe diye baslayan körebeyle biten
oyunlarimiz vardi
nese ve mutlulugu gören kalbimiz
hüsrani ve üzüntüyü hiç görmezdi
hayallerimiz vardi
doktor, ögretmen, pilot
olamk için çarpardi
o minicik umut dolu kalbimiz
platonik asklarimiz, sevgililerimiz vardi
onlarla yatar onlarla kalkardik
her gece sanal bir ask yasardik
bizi heycana ve mutluluga tasiyan
büyüyünce bizim hayallerimiz yikildi
köle olduk üç besinin elinde
asklarimiz, sevgililerimiz oldu
ihaneti tatik nefretle
simdi ariyorum o eski günleri
mutlulugu ve neseyi
bulamiyorum o küçük kalplerdeki umudu ve sevgiyi
her kezin yüzünde bir maske gülüyorlar sinsice
içlerindeki öfke
kirletiyor o küçük kalpledeki umudu ve sevgiyi

16,08,2006
 
baskali osman demiröz
Yaşadığım hergün
Yarı özlem yarı hüzün
Uzaklardaki bir çift gözün
Hasretiyle yanılmazmı

Boşa geçen bir ömrün
Çölünde açan bir gül

16,08,2006


Sevgiyi mutluluğu bulmuşken
Hasret olması gerekmezdi
 
baskali osman demiröz
Mutlu olmak istersen
Mutluluk vermeyi öğren

Sevilmek istersen
Sevmeyi öğren

Değer verilmek istersen
Değer vermeyi öğren

Ben kendime yeterim dersen
Hepsini boşver

16,08,2006

 
baskali osman demiröz
karanlik bir gece
gündüzlere gebe
her gelisinde
seni çok özlüyorum
kalabalik sahilde
geziyorlar el ele
onlari gördügümde
seni çok özlüyorum
düslerimi her gece
süslüyorsun sesizce
uyanipta göremeyince
seni çok özlüyorum
gündüzümde gecemde
kalabalikta düsümde
var oldugum her yerde
seni cok özlüyorum


16,08,2006

 
baskali osman demiröz
yağmurun sesi
çağırıyor herkesi
vucudundaki neşesi
boşalmış pazar gecesi

boğazdan geçen gemi
bağırıyor sireni
gözlerde yaş seli
dolduruyor her yeri

gök yüzünde martılar
bağırıyorlar durmadan
belkide ağlıyorlar
BARIŞ MANÇO nun ardından

türkiyede milyonlar
ağlıyorlar durmadan
daha ona doymadan
niye gitti diyorlar

16,08,2006
 
baskali osman demiröz
üsküdardayim yine
bir elimde çay bir elimde sigara
aklimda yine sen
sen yanimda olmasan bile
avutuyorum kendimi
yasatiyorum içimde
o eski güzel günleri
az önce bir çift oturdu yanima
ayrilik vardi kizin göz yaslarinda
bir an ürperdi bedenim
korku sardi benligimi
bizim sonumuzda ayrilik olabilirmi bilirsin ne kadar karamsar oldugumu
korku kemiriyor beynimi
senin dedigin gibi
hiç ortak yanimiz yok ki..


16,08,2006
 
baskali osman demiröz
kardeleni bilirmisin bir tanem
öyle asil öyle cesurdurki
kar'ı deler çıkar meydan okurcasına
öyle narin öyle hassastırki
dokunsan koklasan solacakmışcasına
iste bir tanem
sen benim için kardelen gibisin
öpüp koklamaya kıyamadığım...

16,08,2006

 
baskali osman demiröz
geçmişiyle birlikte
olumu çizdi beyninde
duvardaki ipiyle
bir bütün oldu o gece
ipin ucunda sallanan
aciz bir bedendi
o asil ruhu
bir kelebek gibi yükseldi
sitem vardı gül yüzünde
dışarıya fırlayan damarları
nefret kusuyordu
geçmişe sevgiliye ve herkese
bir mektup bıraktı geriye
eski dostlara sevgiliye
bir parça mutluluk
çok görülmüştü kendine
mutluluktu aradığı
yüreğinde sakladığı
bulmaya çalıştığı
sadece bir parça mutluluk ver bana

16,08,2006
 
baskali osman demiröz
intihar aciz insanların
kaçış yoludur diye
başlamak istiyorum sözlerime
yaşamak zaten intihar değil mi sence
seninle konuşabilir miyim biraz
ne kadar geveze boş insan
diyeceksin belki de
ama nafile konuşacağım yinede
intihar eden insanın
acizliği üzerine
yaşamak zaten intihar
değil mi sence
düşünürsek eğer
yalnızlıktır intiharın sebebi
milyonlarca insan içinde
bir başına olup yalnız kalırsın >>>
kendi kabuğunun içinde
düşünür,düşünür ve düşünürsün
bütün geçmişini sorgular
hep kendini suçlu bulursun
iste o zaman tek çıkış yolun
ölüm senin sonun
her şey ama her şey
üzerine gelir gençliğinde
nefret uyandırır bir merhaba bile
sen sen ol ölümü düşünme
ölüm aciz insanların
kaçış yoludur sessizce
mücadele et savaş her şeyle
elbet bir gün başaracaksın
sevgiyi mutluluğu bulmayı her şeyde >> sevgiyi mutluluğu
ölümü düşünmüşüm diyeceksin acizce
her şeyin içinde mutluluk saklıdır mutlaka
onu bul çıkar kullan sevgiyle
işte o zaman bulacaksın aradığın şeyi
mutluluğu ve sevgiyi
ve dört elle sarılacaksın yaşama
huzuru ve saadeti bulacaksın
ömrün boyunca
dönüp bakacaksın geçmişe
geleceksin kendi kendine
savaşıp bulmak varken
sana bir şeyler verebildiysem eğer
ne mutlu bana


16,08,2006

 
baskali osman demiröz
Sebebi sensin bu gözyaşlarının;

Şimdi saçlarımı kestirsem kısacık,
Kumaş pantalon altına converse giysem (hatta bağlamasam onları)
Sakalımı istediğin gibi bıraksam (kısa ve sadece çenemin üzerinde)
Tırnaklarımı her hafta kessem (çıtlatmasam)
Sana her seferinde kahve hazırlasam,
Her sabah aynı saatte uyandırsam (ilk günaydının olsam)
Şımarıklıklarına bile göz yumsam,
Yüksek sesle hiç konuşmasam karşında,
Her çayın yanında üçüncü şekeri ben koysam (hem sen daha istemeden)
Hergün senden önce uyanıp günümüze hazırlansam,
Sen uyumadan asla uyumasam,
Sürekli tekrarlayan sesler çıkarmasam,
Ağlıyacağını hissedip sussam,
Susuzluğunu, açlığını yeniden hissetsem (sen daha söylemeden)
Sürekli sevdiğin şarkıcı ve şarkıları dinlesem (hatta konserine bile seninle gelsem)
Gitme dediğinde kalsam,
Git dediğinde gitsem,
Sana hergün şiirler yazsam (hatta okusam)
Şarkılar söylesem telefonda aşka dair,
Saçlarımı jölelesem, parfümler sürünsem,
Her yağmur başladığında atsam kendimi sokaklara,
Sırılsıklam ıslansam senin için (hatta hastalansam, hasta olduğumu sana hiç sezdirmesem)
Güneş olsam ısıtsam ellerini,
Ateş olsam yaksam bedenini,
Su olsam serinletsem içerilerini,
Çayımı karıştırırken hiç ses çıkarmasam (hiç şeker atmasam hatta)
Bir çöplükte yapayalnız geberirken,
Sana bir hayvan gibi öldüğümü hissettirmesem.
Ölesiye açken, son paramla sadece senin karnını doyursam,
Hergün gidişini seyrettiğimi söylesem gizlice,
Ve dönüşünü beklediğimi her akşam,
Umutsuzca iyi olduğunu görebilmek için sadece,
Gizlice seni seyrettiğimi söylesem.
Senden esirgediğim hiçbirşey olmadığını söylesem,
Senin için öleceğimi,
Seni çok sevdiğimi söylesem,
Bir daha hiç gülmesem,
Ağlasam,
Ağlasam,
Ağlasam,
Gülüşlerimin sebebi sen
Tekrar severmisin beni?

16,08,2006


 
baskali osman demiröz
Seni sevmenin hayaliyle dönüyorum hayata,
Bir gülüşünü unutamıyorum, birde dudaklarının konuşunu dudaklarıma
Sessiz bir günün ardında, utangaç ve soğukluğu kadar yalnızdı oysa,
Bu kadar neşeli ve bu kadar tatlı olacağını hiç ummuyordum,
Dudaklarındaki O serinliği hissettim sanki bütün vucudumda...

Ben seni birgün bile yitirmeden sevdim,
Birgünün bile hesabını yaparken, saniyeleri, saliseleri tek tek sevdim,
Bana gelişini beklerken, aklımdan hiç çıkmazken sen gökyüzünü seyrettim...

Seni sevdim, gözlerini sevdim, ellerini, dudaklarını, vucudunun her noktasını,
Dokunurken bedenine kızgın bir demirdim sadece, yanan bedenimle,
Ben istedim sen geldin, sen istedin ben geldim, buluştuk ortada,
Dudaklarımızın birleşmesi adeta bir rüya...

16,08,2006

 
baskali osman demiröz
Gece gözlerini kapatsın istiyorum
Yıldızlar beni çağırmayı bıraksın
Mavi şehrin tüm ışıkları sönsün istiyorum
Sadece parlayan yıldızın kalsın senin gökte.

Deniz gülümsesin uzaklardan, gök gülümsesin,
Gecenin esintileri girsin yüreğime istiyorum,
Aydınlıkta bunu istiyor zaten biliyorum
Öpüşünle süslemelisin akıl almaz gidişleri.

Uzaklıklara inat gülümsemeni istiyorum
Yumuşak bir yağmur altında seninle ıslanmak
Saçların darmadağın, dudağımda bir mavilik ıslak
Öpüşünle kurutmalısın, unutmalısın geçmişi...

Aydınlıkta bunu istiyor, bana gelişini
Bana gelirken gülümseyişini,
Kimseler söndürmesin bu maviliği,
Öpüşünle süslemelisin geceyi

Benzerin yok benim için dünyada
Karşılıksız bir göz kırpış bu hayata,
Ve konuşuyorum sessiz bir mavilikle,
Öpüşünle süslemelisin mavi şiirler okunurken sana...

Gelişinle aydınlanan kentte ölmek istiyorum
Gidişlerini getirmiyorum aklıma bir an bile
Seni sevmenin coşkusuyla yaşamın mutluluğu
Ve öpüşünle süslenen yağmurun huysuzluğu.
Bana hayat veriyor, öpüşünle süslenen mavi bir gecede...
16,08,2006


 
baskali osman demiröz
Gece sustu,
Bizim olamayan yalnız yıldızında yoktu,
Tek bir mavilik yoktu...
Son bir şiir yazılıyordu maviye dair,
Sitemlere, üzülmelere dair,
Hayattan kopmalara dair,
En büyük ağrılara dair sırtımda,
Ölmeye dair bir şiir yazılıyordu
Gece sustu...

Yalvarmamı bekleyen bir maviliktin,
Ama ben hiç yalvarmadım ki,
Kabul sadece bir kere,
Yemin ettim bir daha olmayacak diye,
Yüzüme tükürürcesine vurdun diye...

Son bir mavilik,
Hayatındaki tüm güzellikleri bozduğu an,
Etrafına bir bak,
Kimseler yoktur, ne dostların ne arkadaş
Yapayalnızsındır, tek başına kendine yandaş,
Son bir mavilik,
Son bir şiirle erteleniyor hayat...

Gece sustu,
İşte istediğin oldu artık bende sustum,
Üzülme yalnızlıktım ben ya zaten,
Gecede susar bende,
Hayat ta susar, sende,
Ölüm konuşur birtek benle...

16,08,2006

 
baskali osman demiröz
Zaman akıp gidiyor işte,
Bir gece daha ulaşma cabasında sabaha
Sesinle doluyorum, günü karşılamaya...

Öyle güzelsinki gözümde,
Öyle şirinki bakışların mümkün değil anlatmak,
Parlayan bir yıldızsın, gözümü alamadığım...

Seni bana getiren o güne binlerce şükrediyorum
Seni bana gönderen tanrıya milyon kere şükrediyorum
Renklerin en mavisine yazıyorum bütün şiirleri...

Her Cuma seni diliyorum,
Ve her an hiç çıkmıyorsun ki aklımdan,
Delirecek gibi oluyorum...

Şiirlerim sensin,
Şarkılarım sen,
Bulamadığım da sensin,
Yanıbaşımda oturanda sen...

Özlüyorum seni,
Ve bu özlem o kadar büyüyorki yüreğimde,
Çözemiyorum, boğazımdaki kelimeleri
Anlatamıyorum...

Her gidişinde yıkılıyor bir kent ardından,
Her gidişinde doluyor bu gözler,
Ağlayamıyor bir türlü fakat...

Deniz kadar mavisin sen ve engin,
Gökyüzü kadar mavisin ve kusursuz,
Bir gül kadar narinsinki dokunamıyorum...

Tek bir mavi gül sunuyorum işte önüne,
Vede mavi şiirler doyamadan okuyacağın,
Bir mavilik ki sevgimle büyüteceğin...

Seni çok seviyorum,
Ve milyon kere tekrarlamak istiyorum,
Konuşamıyorum...

16,08,2006


 
baskali osman demiröz
Gözlerin var senin hiç aklımdan çıkmayan,
Ellerin sıcaklığını bir saniye bile yitirmediğim,
Dudakların var dokunmaya bile kıyamadığım,
Ve bir sürü engel var önümde bir türlü yenemediğim...

Ben senin beni sevmeni değil, bana gelmeni sevdim,
Ilık bir rüzgar eşliğinde parmak uçlarınla yükselmeni
Minicik bir buse için yanaklarıma...

Şiirlerine baktımda biraz önce,
Hep seni sevdiğimi anlatmak istemişim onlarla,
Ne kadar başarılı olmuşum bilmiyorum...
Hiç söylememişim açık açık sevdiğimi oysa
Hep ima etmişim şiirler boyunca,

Seni seviyorum.

Ben senin beni sevmeni değil, beni üzmeni sevdim,
Gidişinin ardından arkana dönüp bir el sallamanı
Gölgeni seyretmeyi, seni hayal etmeyi sevdim...

Sana zarar gelmesi, üzülmen, ağlaman ve dağlanması yüreğimin
İnanmıyorsun biliyorum ama üzülüyorum senden daha fazla
Acını hissediyorum anlamıyorsun,
Sevgi bu olsa gerek,
Sevmek hissetmektir, dokunmak, konuşmaktır, söylemektir sevdiğini...

Ben senin beni sevmeni değil, seni beklemeyi sevdim,
Bir günü bile ziyan etmeden bir saniye bile yeterdi yüzünü görsem
Sesini duysam ve belki ufak bir öpücük sevmeye dair...

Yorgun akşamların sonunda bile bekleyip gece yarılarını
Şiirler adıyorsam sana,
Uyku girmiyorsa gözüme ve hiç çıkmıyorsan aklımdan
Rüyalarım bile sana dairse birkaç saatlik uykularımda
Ben seni gerçekten seviyorum demekki...

Ve korkuyorum seni sevmekten,
Korkuyorum sana zarar vermekten,
Seni üzmekten, acı çektiğini görmekten korkuyorum,
Bir gün gitmenden, bir gün gidecek olmamdan korkuyorum.
Sen hiç sensiz kalmadın ki bilemezsin bu acıyı,
Yoruyor ki beynimi sorma bir başağrısı, bir kırgınlık
Sabahlara kadar uykusuzluk ve yanımda hayalin...

Şimdi ben senden beni sevmeni isteyemem,
Öyle çok engel varki, öyle çok fırsat varki,
Öyle bir tezat var ki sevmelerimize dair.
Ben senin beni sevmeni değil, bir sesini duymanı,
Bir seni seviyorum mesajını sevdim...

Korkuyorum seni sevmekten,
Bir gülüşüne dünyaları değişmem,
Tek bir busene, gözlerinin kısılışına gülerken...

Sırtımda bir ağrı ki sorma, ölümümün yaklaştığını hissediyorum
Demekki bu ağrı sırf üzüntüden...

Geceleri de sevmiycem artık yıldızlarıda
Seni benden esirgeyen o akşam üstlerinide sevmiycem
Seni benden alan, kaçıran, ömrümü hüzne boğan
Pazartesiyide sevmiycem artık salıyıda
Cumartesiyide, pazarıda ta ki seni geri verene kadar...

Öyle çok yaklaşıyorum ki sana söylemeye,
Dudağına ufak bir öpücük le en sevdiğim demeye,
Ellerinden yüreğine girmeye, seni hissetmeye,
Üzeceğimden korkuyorum sonra seni,
Sesinin titremesinden, uykularının bölünmesinden korkuyorum...

Öylen yakınsın ki oysa bana,
Nefesini hissediyorum ensemde...
Öyle uzaksın ki bana,
Nasıl anlatsam bilemiyorum...

Seni seviyorum..

Söylememem gerekiyor biliyorum, ama susmuyor içim,
Defalarca tekrarlamak geliyor, binlerce, milyonlarca kez,
Oysa öyle uzaksın ki bir o kadar da yakın bana...

Ben senin beni sevmeni değil, seni beklemeyi,
Ben senin beni sevmeni değil, bana gelmeni sevdim...

Ağrıdıkça ağrıyor sırtım bilmiyorum neden?

Bir şiir yazıyorum, bir şiir daha mavi adına
İlk kez içinde mavi olmayan adını mektup koyuyorum.
Mektup olsun bu şiirin adı mektup tadında anlattıklarım için sana.
İlk kez bir şiirde yazdığım için seni sevdiğimi,
Bir ilki hatırlattığı için sana, bana...

Ağladıkça içerilerimde, göğsümün orta yerinde,
Fırtınalar kopuyor sanki,
Bir sesini duyunca haykırıyor kalbim, bir yüzünü görünce
Tutamıyorum yerinden çıkacak gibi sen bilmiyorsun...
Ben hissediyorum seni içimde,
En ufak üzüntünle sıkışıyor kalbim, başıma ağrılar giriyor
Ki sırtımın ağrısı tahmin edemeyeceğin boyutlara ulaşıyor
Sen bilmiyorsun, seninle yüreğimde ağlıyor,
Bilmiyorsun o dalgalar geçtiğin ölüm en yakın dostum benim!

Sen bilmiyorsun...

16,08,2006


 
baskali osman demiröz
Bu gece çok mavi, biliyormusun yıldızımda geldi.!
Karanlığı deldi, ay?ı sağına aldı yalnız bu kez,
Hep sol tarafındaydı oysa...

Maviye adanan şiirler hep mutluluğa dairdi biliyorsun
Ve ben yalnızlığın bekçisiyim gecelerde ve karamsar
İçe dönük bir burukluktum boğazında düğümlenen.
Mutluluğuna adadım ki bütün şiirleri gülsün yüzün diye
Gülsün ki ışık saçsın, aydınlatsın dünyamı diye...

Ben yalanlarla dolu bir hayatta sürüklendim hep
Dedim ya pişmanlıkla dolu yaşamım,
Bir sebebi vardı elbet, pişman olmadığımı söyledim hep...

Tek sorunum vardı, konuşmak...
Anlatamamak aklımdan geçenleri bende yazdım
Yazıp yazıp sakladım sevgimi senelerce
Bir gün birileri okuyup beni anlar diye.
Sense hep konuşmuşsun aklındakileri söylediğine göre
Kaybedeceğin hiçbir şey yok mavi, sevdiğini söylediğinde
Pişmanlıkların var elbet ama çok erken vakit denen
Anlatmak kazanmaktır, sevmek ibadet etmek ebediyen...
İstiyorsan söyle, ne istiyorsan onu iste
Hayata dair, yaşama dair, heyecana, coşkuya dair
İlklerini iste, hayatını iste, sevgini iste karşılık beklemeden.

Yaşamak güzel bir yolculuk aslında deniz aşırı yollarda
Ama ben gemiyi kaçırdım hep susmakla, hep kaçmakla
Sen mavisin en güzel renksin, en büyük hayalsin
Susma, kaçma gemiyi sakın ha kaçırma...

16,08,2006


 
baskali osman demiröz
İnanmak güç biliyorum
Hayallerin ortasında kaybolmak,
Tutulan dileklerle yaşamak ömür boyu...
Ömür boyu mutluluk oyunu oynamak
Gülmek, umut etmek, beklemek
Biliyorum hayat çok güç ve inanılmaz.
Sarı gülleri düşünüyorum
Toplayıp toplayıp önüne sunsam diyorum
Ayak izlerimden tanısan beni,
Birde tuttuğum bir dilekten mutluluğun adına.

Hiç birimizin farketmediği bir mavilik olsa diyorum
Gökyüzü hiç kararmasa,
Deniz coşmasa çılgılar gibi,
Ağaçlar mavi yaprak verse,
Güller mavi açsa,
Mavi bir şehirden çıkılsa yola, bilinmeyene...

Hayat denilen seninle doğsa bir mavi damlayla
Güneş te katılsa bu mutluluğa, hiç batmasa,
Arasıra gözlerimiz ışığa takılsa, kamaşsa
Gökyüzü ağlasa sırf sen istiyorsun diye,
Sen istiyorsun diye adını taşıyan milyon damla
Akıtsa dünyama...
İlkbahar akşamlarında bile canım sıkılmasa
İğrenmesem artık hoşçakallardan, vedalardan
Hepimizin öleceğini takmasam kafama,
Kursağıma dizilmese kelimeler maviye çalan akşamda
Bir gelincik nidasıyla haykırsam maviye, suya
İnce bir yağmurun ıslatacağını yüreğimizi...

Gel seninle ıssız bir sokakta mavi bir resim çizelim sonra
Bir Cuma günü dileklerimizle, umutlarımızla süsleyelim
Sonra pazartesileri silelim resmimizden, acılarımızı silelim
Hayallerimizi ekleyelim salıya, çarşambaya...
Perşembe umut günü olsun,
Cumartesi, Pazar mavi kentimizi çizdiğimiz resim...
Tutalımmı dileğimizi ne dersin?

16,08,2006

 
baskali osman demiröz
...mavi düs cıglıkları...

Seni tanımanın en güzel yanı ne biliyormusun?
Ellerini hiç tutmadan sıcaklığını hissedebilmek,
Gözlerini kaçırırken gözlerimden,
içinde yaşadığın herşeyi bir anda görebilmek,

yanında olmanın en güzel yanı ne biliyormusun?
Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünebilmek
Ve ben söylemeden senin atılman söze bilmeyerek,
Beraber gülmek, beraber dolması gözlerimizin,
Beraber ağlamak...

Senin yokluğundaki gecelerde,
Ay?a dert yanmak, karanlık gökyüzüyle konuşmak,
Yıldızları tek tek saymak ve umutla bakmak yarına
Sana anlatamadığım herşeyi anlatmak,
En romantik tarafı yanında olmanın...

Seni kaybetme korkusu,
Bir deprem sonrasında yıkılan bir şehir ve altında kalbim
Enkazlar arasında bulunamayan bir beden,
Ve seni incitme, acıtma, üzme, yoketme korkusu
yanında olmanın en acı tarafı...

hala inanabilirsam her gecenin bir sabahı olduğuna
ve yıldızların her kayışında bir dilek tutuyorsam sana dair
geceyle bütün olup yazıyorsam ve bir maviliğe adıyorsam,
her bir cümlenin başında elimde sıkı sıkı tutuyorsam,
bana verdiğin o çok değerli hediyeyi,
(-ki) onu yıllarca saklamayı, esirgemeyi kendimden bile
göze almışsam, ve bıkıp usanmıyorsam seni beklemekten,
bana bir hayalde yaşadığımı söyleyebilirmisin?

Hala inanabiliyorsam çocuk masallarındaki hayallere
Ve nefesimi tutabiliyorsam saatlerce denizin dibinde,
Tüm maviliğini içimde hissedebiliyorsam hüzünlü gökyüzünün,
Yıkılan bir kentin tüm ışıkları sönmeden uyku girmiyorsa gözüme,
Şiirlerde koşuyorsam, ve yorulmuyorsam hiç yazmaktan,
Ve ellerimdeyse hala gözlerimden, kendimden bile esirgediğim
Sana adanan şiirleri okuyorsam yüzlerce, binlerce kez
Bana hayat denilenin bir yalan olduğunu söyleyebilirmisin?

Yağmurlu gecelerde sokağa atıp kendimi,
Hiç tedbirsiz, umarsız, yalansız, çıkarsızca ıslanıyorsam,
Başıma bir şapka bile takmayıp, elimdeki şemsiyeyi bile açmıyorsam,
İnadına ıslanıyorsam mavi damlalar altında, koşturuyorsam sokak sokak
Ve aklımdakileri söyleyemiyorsam yağmura bile,
Acılarım olduğunu, ölümümün yakın olduğunu hiç hissettirmiyorsam,
Sebepsiz yere dökülen yaşlar varsa yanaklarımda,
Yağmur saklıyor göremiyorsan, inançsız bir akşam karanlığında yitiriyorsam,
Gideceğin geliyorsa aklıma eriyen karlar misali, mavi daha bir mavi oluyorsa,
Bulutların yuvarlanmasına bile aldırmıyorsam sonrasında,
Beni ölüp gideceğim için yalnızlıkla suçlayabilirmisin?
Mavi bir gülün o en solgun, en durgun bakışı,
Vazodaki tüm ihtişamıyla seni yüceltmesi, gözümde büyütmesi
Senin ona bakışındaki hüzün, ve duaların bir gün ölmemesi için,
Onu koklarken, ona bakarken, onu dinlerken yüzündeki hüzün,
Yanında olmanın en umut verici tarafı...

Tartışma sonrası minik bir tebessümün,
Ve avuçlarımızda sıktığımız canımızı acıtan geçmişimiz,
Terlemesi vucutlarımızın, susmamız üzmemek için birbirimizi,
Sonra tekrar tartışmamız yok yere yeşeren otlar gibi mavi bir rüzgar altında,
Yanında olmanın en önemli tarafı...
Tüm çirkinliğime rağmen yüzümün bu kadar ışık saçıyor olması,
Gözlerimin gülmesi dudaklarımdan önce ve sesimin titremesi konuşurken,
Kelimeleri karıştırmam birbirine hovarda sarhoşlar gibi,
Göğsüme inen krampların kırbaçlaması bedenimi her gözlerin doluşunda,
Bu yanında olmanın delice tarafı...

Hala vurula vurula koşuyorsam enginlere,
Uçuyorsam ve uzaklardan gelme garip bir yolcuysam gökyüzünde
Çiçekleri kokluyorsam, büyüyorsam aydınlık gecelerde usanmadan
Ve inanıyorsam ışıl ışıl gözlerinin gölgesinde büyüdüğüme, orada yaşadığıma
Gökyüzünde tüm yıldızlar avucumdaysa, tutuyorsam onları ikimizin yerine
Sabrediyorsam, gözlerindeki bahçelerde büyüyen mavi güllerin açışını beklemeye
Ve şarkılarda söylüyorsam seni, şiirlerde anlatıyorsam büyük bir sevinçle
senin kadar düşünmüyorsa beni gece, ölürsen öl diyorsa bana kalleşçe
her sabah senin hayalinle, sesinle, gülüşünle başlıyorsam yeni güne
yorulmuyorsam koşmaktan, nefesim hiç kesilmiyorsa,
bana bu maviliğin ne anlama geldiğini söyleyebilmisin?
Yanında olmanın en mavi tarafını anlatabilirmisin?
Hepsi bir yalandan ibaret, bir oyun diyebilirmisin?
Geceyi tutabilirmisin beni üzmesin diye?
Yıldızlarla konuşabilirmisin benim yerime?
Maviye boyayabilirmisin tüm kenti ben ölünce?

16,08,2006

 
baskali osman demiröz
Sevmekten korkuyorsun,
Benim seni sevmekten korktuğum gibi...

Bana uzak parlak bir yıldız gibisin,
Yaşadıklarımı birtek sen biliyorsun.

Sana dokunmak o kadar uzakki
Bunu sadece ben biliyorum...

Yokluğun acıtıyor içimi;
Her an, her gün, her saat seni düşünüyorum...

Senden hiç birşey istemiyorum
Belkide bana gülen gözlerini sadece...

Kaçıyorum şimdi herşeyden
Mutlu olmak istemiyorum artık.

Masmavi bir güzelliğe gidiyorum
Yalansız, günahsız ve sensiz.

Kaçıyorum şimdi çok uzaklara
Beni senin bile bulamayacağın

Mavi aşklara...

16,08,2006


 
baskali osman demiröz
Şimdi yoksun, Geceyle kıyaslıyorum seni
O kadar güzelsin ki geceye rağmen
O kadar sevecen bir halin varki hayallerimde
Ve gülüşüne sarılıp uyumak bana düşen...

Şimdi yoksun, sessizlikle kıyaslıyorum seni
Öyle bir güzellikki sendeki aklımı başımdan alan
Öyle bir süslersin ki rüyalarımı hiç unutmadan
Ve seninle yumarım ben her geceye gözlerimi...

Şimdi yoksun, sabahlarla kıyaslıyorum seni
En sevimli halisin sen güneşin, yakan ışıttıkça
En sevimli gün ışığısın aydınlatan dünyamı
Ve seninle açıyorum ben her sabah gözlerimi...

Tek bir günaydınınla başlıyorum hayata
Öpülesi dudaklarından çıkan bir çırpıda....

16,08,2006


 
baskali osman demiröz
Gidişine adandı bir şiir;

Her gidişinde yanıp sönen gözlerim adına,
Seslerimizi yolculuyorum son bir duraktan
Ellerimin titreyişinin tek sebebi gökyüzündeki
Kara kara bulutlar ve yıldızsız dolunay...

Gidişinde sağır bir çocuğum sanki işitmez kulaklarım
Gelişine sarılıp ağlarım aklımda tüm yalanlarım,
Bir sesini özlerim, bir gülüşünü bir yanımda yalnızlığım.
Bir melek hatırlıyorum,
Yıldızlarla konuşan bir melek,
Gökteki en parlak yıldızın sahibi, gecenin bekçisi
Hayallerin prensesi, maviliğin müjdecisi...

Korkusuz geçip giden yıllar gibi gidişin
Yaşamdan koparırcasına yitip gitmek pahasına,
Estikçe savuran bir rüzgar peşinden, güzel günler anısına
Şiir gibi yalnızlık adına gidişine adandı bir şiir...

Bu şiir sana adandı,
Ve kimse ortak edilmedi gökteki en parlak yıldızına
Ben bile...
Bu şiir sana adandı,
Ve mutluluğun adına kırbaçlanan bir yalnızlık vardı yanında
Dokunamadı ölüm bile...
Bu şir sana adandı,
Ve sahipsiz bir kavganın ortasında, kaybolmuşluk bir yanında
Bir diğer yanında ben denizin ortasında yalnız bir ada...

Mavi düşler peşinde koşuyorum artık,
Bir sabah bir buket gülle günaydın desen sabaha
Bir kaç beyaz gül içinde tek bir mavi gül seni selamlayan
Mutluluğunu görür gibi oluyorum,
Gidişini katmıyorum ki düşüme gözlerim karışmasın bu işe
Aydınlığın orta yerinde...

Yağmur altında görüyorum seni birkaç söğüt arasında
Ağaçların gölgesine sığınmış seyrediyorsun yağmuru
Caddeleri, ağaçları...
Bazen dalıp gidiyorsun hayallere,
Kulağından düşen yağmur damlasına hiç aldırmıyorsun
Ve saçlarından alnına oradan yanaklarına süzülen damlalarla
Mavi denizi seyrediyorsun, mavi gökyüzünü...

Yalnız bir yıldızın ışığıyla uyanıyorsun sonra düşünden
Gerçeklerle yüzleşiyorsun, hayatla
Yaşama dair ne varsa geçiyor gözünün önünden
Gidişine adanan bir şiir hatırlıyorsun
Şiirin yalnızlığına belki biraz ağlıyorsun,
Gece tutuyor elinden,
Sabaha ulaştırmak için, gidişinle yalnızlığa boğulan
Güneşi uyandırmak için o derin uykusundan.
Beyaz bir gül kokusu hafif bir rüzgar eşliğinde
Gidişinin ardından gelişini estiriyor bir yaşantı içinde.

16,08,2006

 
baskali osman demiröz
Geceye sordum;
Karanlık ürkütmüyormu gözlerini?
Düşünceleriniz varya dedi, siz düşünürken birbirinizi
Sevginiz yüceltiyor beni...

Yıldızlara sordum;
Bir dileğe kurban gitmek nasıl bir duygu?
Dilekleriniz benim için en büyük mutluluk dedi,
Mavi düşler yeniden doğuruyor beni...

Ay?a sordum;
Yalnızlık yormuyormu benedini?
Siz sevdikçe birbirinizi sorun yok dedi,
Kalp atışlarınız güçlendiriyor beni...

Yağmura sordum;
O kadar gözyaşı acıtmıyormu gözbebeklerini?
Birgün gelecek tüm maviler sende buluşacak dedi,
İkinizin sevgisi büyütecek beni...

Rüzgara sordum;
Tozlu topraklı bir gelecekte yokmu bizede bir yer?
Az kaldı dedi, aynı dileklerle açtığınızda gözünüzü
O dilekle bağlayacaksınız maviye beni...

Güneşe sordum;
Her akşam üstü neden vurursun sevdiğimin yüzüne?
Artık zamanı geldi, benim değil senin o mavilik dedi,
Kıskandığım için benden daha çok sevdiğin için seni...

Gökyüzüne sordum;
Nedir bu denli güzel yapan seni?
Hiç tereddütsüz seni gösterdi,
İşte o mavi dedi...

16,08,2006


 
baskali osman demiröz
Mavi - İnadına Mavi - Ölümüne Mavi - Bir Mavi - En Güzel Mavi - Gidişine Adandı bir şiir - Mavi Yokluk -
Mavi Aşk - Mavi Gökyüzü - Gece Sustu - Seni Düşünmek - Mavi Damlalar - Mavi Düş Çığlıkları - Mavi Resim - Mavi Yolculuk - Mektup - Mavi Gül - Öpüşünle Süsle - Seni Sevmenin Hayali - Son Mavi - Mavi Sonbahar - Mavi Yağmurlar - Mavi Rüyalar - Ölümde Var - Sebebi Sensin




...bir mavi...

Bir şiir sonrasındayım şimdi,
Gecenin tam ortasında, en tenhasında,
Bir mavilik etrafımda, mavilik aklımda.

Bir şiir sonrasında,
Geceyle gündüzün ortasında, uykularının en tatlı anında,
Bir mavilik rüyalarımda, mavilik rüyalarında.

Bir şiir,
Maviye dair, sevmeye, aşka, hayallere dair,
Bir mavilik hayatımda, mavilik hep aklımda.

Bir mavi, bir ben, bir şiir,
Gecenin en kuytusunda,
Yasaklanan aşklarda,
İnadına kavuşmalarda,
Sabaha koşuşturmalarda.

Bir mavi, bir ben,
En güzelim rüyalarda,
En temiz hayallerde,
Delicesine mavi göklerde,
Yağmurlarla konuşmalarda

16,08,2006


 
baskali osman demiröz
Alev alev vedalar yaşanan zamanlar
Her yeni gün yeni bir umutla uyanmak hayata
Bir yoksulluk ki kanatır, tuz basar yarana
Tükenmek işte böyle başlar sonra elvedalar
Işıklar kapanıp birer birer perdeler çekilir.
Yaşamak ağır bir yüktür işte sırtımda
İzin ver bana, ben hüzünüm çünkü üzüntüyüm
Sense mutluluk...

Rüzgar yalnızlığa sürüklüyor çalınan sevinçlerimi
Bir yıldız kayıyor gökten, kulağıma fısıldanıyor
Geçmişte çekilen acılar, sancılar bugün gibi.
Düpedüz kederim ben, günü gelince çekip giden
Sense hiç yazılmamış bir şiir...

Terkedilmiş bir limanın kıyısında oturuyorum şimdi
Ayaklarım sallanıyor, denizim ölümüne mavi
Sancılar vuruyor beynimi, gerçekler vuruluyor yüzüme
Perişanım yani, denizim beni çağırıyor kucaklaşmaya
Sense bir şarkı hiç söylenmemiş...

Gece üstüme çöküyor işte yine, acımasızca, kahpece
En uzak, en parlak yıldızım, göğüm ölümüne mavi
Zamanım geldiğinde kayıp gideceğim sonsuzluğa
Sakın engel olma müsaadeni istediğimde, bırak gideyim
Son sigaramı kır at o an, nefretini gizleme haykır
Ne kadar haykırırsan o kadar çabuk mavileşir göğün
O kadar çabuk ulaşırsın mutluluğuna, hayatına
Ben ölümüne maviyim, vakti geldimi basar giderim...

16,08,2006
 
baskali osman demiröz
Sensin başkası değil sabahlara dek görülen mavi rüyalara eşlik eden
Mutluluk simgesi yağmur damlalarıyla gece gündüz yılmadan dans eden
Ürkek gözlere cesaret veren, gökten yağan nurlarla geceyi süsleyen
Ansızın beliren ve hayat veren, derin uykusundan güneşi uyandıran
Masmavi bir mutluluk anlattığım, ama kimselerin bilmediği bir mavilik.
Ve sınırsız, ulaşılmaz denecek kadar kuşkusuz, kaygısız, kusursuz
İnsanlık namına zerre zararsız, çıkarsız, beklentisiz çöller gibi susuz.
Engin denizler gibi sonsuz, sevmek kadar zor, yıkılmak kadar kolay.
Mavi bir gelecek anlattığım, bulutların şarkı söylemesi gibi inanılmaz
Ani bir ölüm kadar acı, bir martının kanat çırpışları kadar ürkek.
Ve sonsuz bir yıldızın peşinden koşarken, yolunu kaybetmek gibi
Yolları ve tüm caddeleri mavilere boyamak gibi, deniz gibi, gökyüzü gibi
İçten gelen bir esenlik, mutluluk dileği gibi, ?hoşçakal? gibi
Mutluluğun hiçbir zaman çizilemeyecek resmini çizmek gibi
Aynı resme tek bir renk kullanmak, geceyle gündüzü bütünlemek gibi
Vuslata dair şiirler gibi seni yaşamak ve hayatta kalabilmek geceye dek
Yinede büyütebilmek içindeki çocuğu, büyütebilmek gözlerindeki buğuyu
İçerilere akan yaşları silebilmek, yağmurlarla konuşmak gün boyu...

Madem gökyüzüm mavi;
Ardı sıra kesilmeyen kederlerimi toparlama vaktidir artık
Ve alnıma vurulan alınyazısı, tüm acılarım, hasretlerim veda zamanıdır artık,
İzinsiz yağsın yağmur, şimşekler çaksın, kopacaksa kopsun kıyamet artık,
En sevdiğim karanlık inadına mavi ..
16,08,2006


 
baskali osman demiöz
Sessizlikse yoran beynini, acımasız zamanın tenhasında
Karanlıkta kapanıyorsa gözlerin büyükbir acı ve korkuyla
Gelecek ürkütüyorsa ve geçmiş düğümlüyorsa boğazına kelimeleri
Zaman acıtıyorsa yüreğini ve itiyorsa seni köşelere, bilinmeyene
Gurur duyuyorsan hayattan, yaşamak ağır bir sancıysa fakat bedenine
Bir tebessümün yeter, inan bana tüm evren eğilecek önünde...

Sen umutsun;
Güneşi müjdeleyen, en güzel, en güzel duygusun, umutsun.
Sen mutluluksun;
Yarınlarla gelen, en güzel, en hesapsız hayalsin, mutluluksun.
Sen ışıksın;
Karanlığı delen, en güzel, en aydınlık yıldızsın, ışıksın.
Sen hayalsin;
Rüyaları süsleyen, en güzel, en barışık hayatsın, hayalsin.

Sessiz vedalar gibi gülüşü gözlerinin ve serinlik
Ağaçların yaprak döküşleri sanki mutluluğun tarifi
Öyle kolay, öyle neşeli ki anlatmak mümkün değil
Baharla yeşermesi sanki çiçeklerin, duymak sesini
Bir umut gibi seni sen yapan her anış gibi dünü
Kimsenin anlamadığı gibi, bir boşvermişlik değil
Güneşin doğuşu gülüşün,
Minik bir tebessümle kısılışı gözlerinin...

Büsbütün bir yalnızlığım ben biliyormusun
Karanlık ve ıssız kuytularda hiç düşünmesiz
Uzaklarda kimsesiz, anlamsız bir yalnızlık.
Sense bir maviliksin, koşan bilinmeyene
Zamanın içinde, mutluluğu dağıtmak için
Hiç yılmadan, yorulmadan koşan bir mavilik...

Şimdi bir dilek tut;
Mavisine sarıl bir bulutun,
Mavi bir pencere açılsın, kır çiçekleriyle süslü bir bahçeye
Ne kadar bilirsen bil, ne kadar korkarsan kork ama anlatma
Mavi bir pencereden bak hayata, camına dalgalar vursun
Sımsıkı tut yüreğini, vazgeçme gözlerin saklı orada.

Bir dilek tut;
Ve sözler duyulsun gece ağlarken,
Yağmur yağsın sen hayaline koşarken,
Kimsesiz resimler çizilsin,
Söndürülmeyen mumlar kalsın geriye,
Yaşanmışlık olsun, yanılsamalar ardından kayboluş,
Sevdiklerin olsun,
Senin adın MAVİ olsun...

Sessiz bir şiir yazıyorum şimdi
Haykırırcasına, parçalarcasına geceyi sana adıyorum
Adı MAVİ olsun istiyorum.

Şimdi mutlu olmanı diliyorum,
Senin mutluluğun beni mutlu ettiği için,
Gülmeyi, güldürmeyi hakettiğin için,
Yarınları umutla karşıladığın için,
Karanlığı aydınlığa, geceyi gündüze,
Üzüntüyü sevince, sessizliği neşeye
Çevirdiğin için,
Gökyüzünü, denizi maviye boyadığın için...

Şimdi soruyorum sana mavi;
Mutlumusun?

16,08,2006
 
baskali osman demiröz
Seni ne kadar sevdigimi bi bilsen!
Hic kimseyi sevmedim seni sevidigim gibi.
Sende beni bi sevsen,
benim seni sevdigim gibi.
DÜnyalar benim olurdu.
Anlayamadinki sen hic beni!!!!

16,08,2006
 
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32
Siz de Yazın