Şairlerimiz

suskun aşkım
"en güzel şey nedir bilir misin?
gönlünün titremesidir en güzel şeyaslında
yüreginin bir fırtına gibi ansızın kopmasıdır
belkide içini çektiğin anda rahatlamaktır
ya da nefesini bıraktıgında tekrar o acıyı
hissetmemek için gözlerini kapatmaktır
bir daha hiç açmak istemezcesine
yada gözlerini kısmaktır
hayata güneşin parlamasını görüpte karsındakinin degerini anlamaktır
en güzel şey nedir bilir misin?
hayattan hiç kopmayacakmış gibi sıkı sıkıya sarılmaktır
hayatın sana her çelme takmasında saka yapıyor gibi gülmektir
hayata belkide o çelmeye takılmadan biryerlere tutunmaktır en güzel şey...."
suskun_askiMIZ4161@hotmail.com (mikail kaplan)


28-01-2012 03:09

85.105.135.99
 
Yusuf Yılmaz
Ey Benim Garip Annem

Çocuk yaşta evli oldun
İncecik teninle hep soldun
Bütün hayatın boyunca
Çile ve sıkıntı ile doldun

Kaderin mi garip annem
Kaderin mi canım annem

Eller sefa içinde yüzerken
Sen sefaleti dost ettin,
Herkes oynar gülerken
Sen içine kapanık gittin

Kaderin mi garip annem
Kaderin mi canım annem


Bir gün olsun yüzünle gülmedin
Kaderine hiç boyun eğmedin
Eller bolluk içinde yaşarken
Sense kaderine hep güldün (Sıkıntıları kendine dert etmedin)

Kaderin mi garip annem
Kaderin mi canım annem





Yusuf Yılmaz
(Nisan-2007-Ankara)







Bu şiirin hikayesi:

Şairin annesi küçük yaşta evlendirilmiştir. Ama hayatı hep sıkıntı ve çile ile geçmiştir. Bir harman zamanı kışın soğuğunu andıran soğuk bir rüzgar neticesinde; harmanda buğday tahılının başında kepenek ile uyuyan eşinin dizlerinin tutması, sonunda felç olması ve 1959 yılında ölmesi üzerine çocukları ile ortada kalır. Buna rağmen hayattaki mücadelesinden yılmaz ve bütün sıkıntı ve çilesine rağmen; çocukları ile hayat mücadelesini sürdürür ve çocuklarına hem annelik, hem de babalık yapar ve sıkıntıların, dertlerin büyüklüğüne rağmen; kaderin cilvesine güler geçer.



14-12-2011 09:07

 
Herkesin Babası Var Ben Kaldım Yetim
Babam seni rahmetle anıyorum,
3 yaşımda iken, öldün biliyorum,
Annemden ekmek istedim bahane,
Babama ağlıyorum anne diyorum.

Babasız zor, kanatsız kuş gibi idim,
Eller babaya sarılır, ben yalnız idim,
Köyün büyükleri senin yokluğunda,
Beni, Sevdiklerinde teselli bulur idim.

Senden bahsedip derler idi çok cesur,
Babanda değil, kaderinde idi kusur,
Bir harman zamanı soğuk bir yel eser,
Ölümümün nedeni doktorda mı kusur?

En verimli çağında dizlerin tutmaz oldu,
Herkes anlatır babanın ölümü böyle oldu,
Yaradanın taktiri imiş demek ki vakit doldu,
Her aklıma geldiğinde gözlerim yaşla doldu.

Çocuklar baba der, benimki kadere sitem,
Okula gider, boynum bükük içimde uktem
Herkes babasıyla oynar, yok benzim betim.
Babasız ortada kaldım bir biçare ve yetim.

(Nisan-2007-Ankara)
Yusuf YILMAZ


09-12-2011 08:17

81.213.158.223
 
YUSUF YILMAZ
Herkesin Babası Var Ben Kaldım Yetim


Babam seni rahmetle anıyorum,
3 yaşımda iken, öldün biliyorum,
Annemden ekmek istedim bahane,
Babama ağlıyorum anne diyorum.

Babasız zor, kanatsız kuş gibi idim,
Eller babaya sarılır, ben yalnız idim,
Köyün büyükleri senin yokluğunda,
Beni, Sevdiklerinde teselli bulur idim.

Senden bahsedip derler idi çok cesur,
Babanda değil, kaderinde idi kusur,
Bir harman zamanı soğuk bir yel eser,
Ölümümün nedeni doktorda mı kusur?

En verimli çağında dizlerin tutmaz oldu,
Herkes anlatır babanın ölümü böyle oldu,
Yaradanın taktiri imiş demek ki vakit doldu,
Her aklıma geldiğinde gözlerim yaşla doldu.

Çocuklar baba der, benimki kadere sitem,
Okula gider, boynum bükük içimde uktem
Herkes babasıyla oynar, yok benzim betim.
Babasız ortada kaldım bir biçare ve yetim.

Yusuf YILMAZ-Nisan-2007Ankara)



ŞİİRİN HİKAYESİ: Şairin babası bir harman zamanı, kepenek ile harmanda uyurken; kışı andıran soğuk bir rüzgâr eser ve o gecenin sabahında dizleri tutmaz ve sedye ile eve götürürler. Daha sonra; Afyon, Isparta, Ankara, Eskişehir derken şehir şehir dolaştırırlar, ama bir netice alınmaz ve evde bacakları felç bir şekilde yatarken, 1959 yılında 41 yaşında iken vefat eder. Şair, 2,5 yaşında babasını kaybetmiştir. Babası öldüğü günlerde, abla dediği teyzesinin kızı ona; Yusuf baban öldü ağlamayacak mısın diye sorar. Şair; 2,5-3 yaşındaki bir çocuğun ancak verebileceği bir cevap vermiş şöyle demiştir: Annemden ekmek isteyeceğim, vermezse babama ağlayacağım diyerek cenaze evindeki insanların ağlamalarına ve duygulanmalarına neden olmuştur. Babası çok cesur ve adaletli bir insan idi. Hiç kimseye haksızlık yapılmasını istemez ve kendisine de yapılacak hiçbir haksızlığı kabul etmemiştir. Bu yüzden köyde çok sevilen birisi idi. Vefatından sonra, köyün bazı ileri gelen büyükleri, şair?e bu durumu hissettirmemek için, kendi çocuklarından çok, şairimiz ile ilgilenirlermiş. Şair küçükken çok güzel Kur?an okurmuş ve ağabeyi ile kuzu güderken, dağlarda güzel türküler söylermiş. Bu yüzden köyün büyükleri, onu çağırır Kur?an okuturlar, türkü söyletirirlermiş. Kendi çocuklarının yanında, ceplerindeki paraları kendi çocuklarına değil, şairimize verirlermiş. Yusuf YILMAZ


09-12-2011 07:46

212.174.34.170
 
Yeni Ekle | Bütün Şiirler