KARAÖMERLİ

Duvar kenarında oturan köylülerin yanına gidip onlarla tanışıyorum. Köylüler öğretmen olduğumu duyunca başlıyorlar okul ile ilgili sorunlarını dile getirmeye. Öğrencilerin neden Haymana'ya taşındığını, öğretmenin geliş gidiş yapma nedenlerini soruyor ben de verdiğim cevaplarla onları ikna etmeye çalışıyorum.
Okulun yanındaki çeşmede kadınlar çamaşır yıkıyorlar.
65 yaşındaki İbrahim KORKMAZ ile okulda köyle ilgili sohbet ediyoruz: “Atalarımız Kerkük'ten buraya gelmişler. Bizimle gelen aşiretimizin bir kısmı buradan Bolu Düzce, Sinop ve Bartın taraflarına göçederek oralara yerleşmişlerdir.
Körhacıoğulları, Bello, Gence ilkin buraya gelen aileler. Benim 5. dedem buraya göçetmiş.”
Köyün ilk adı Mandıra. Daha sonraları Karaömerili olarak değiştirilmiş. İbrahim amca Mandıra ve Karaömerli adlarını da sohbetimiz esnasında açıklıyor: “Köyün kurulduğu ilk yıllarda köyde mezarlığın yanında Ermeni asıllı bir şahıs köylülerden aldığı sütlerle mandıra çalıştırıyor. Köylülerin de o zaman ekserisi koyun ve keçi beslediklerinden sütlerini buradaki mandıraya satarak geçimlerini sağlıyorlar. Köyün ilk adı Mandıra da buradan gelmektedir. Süt mandırası yıkıldıktan sonra burada ismi Karaömerli olan bir yatırdan ötürü köyün adı Karaömerli olarak değiştirilmiştir. Benzer şekilde çevredeki Sarıdeğirmen, Babayakup Yaylabeyi köyleri de ilk isimleri Erif, Babyakup, Abdulkerim'i oralardaki yatırlardan almışlardır.”
“Yatar tepesinde bir çalı var. Bu çalının dibinde de bir kuyu var. Yaklaşık 350 senelik olduğu sanılıyor. O çalı adak ağacı olarak kullanılıyor.”
Karaömerli'de özürlü 10 vatandaşımız yaşıyor. Bunların ırsi olduğunu ve yakın akraba evliliklerinden kaynaklandığını öğretmenleri Hatice ÖZTÜRK söylüyor.
Köyde bakkal ve kahvehane yok. Su sorunları var. Eğitime fazla önem verilmeyen köyde yüksek tahsil görmüş kişi sayısı yok denecek kadar az. Köyde kalanların geçimi tarım ve hayvancılığa dayalı. Arazilerinde buğday, arpa ve şekerpancarı yetiştiriciliği yapmaktadırlar.